8 marsi ,dita per të mos harruar terrorrin komunist ndaj grave !!!

Nga Nebil Çika

Foto: Grafike grate ne Kampin e Tepelenes

Pasi gratë morën të drejtën e votës ( jo të drejtën e zgjedhjes ) në Rusinë Sovjetike më 1917, më 8 mars u bë një festë kombëtare atje. Dita u festua kryesisht nga lëvizjet komuniste, dhe u imponua si festë zyrtare vendet komuniste derisa u imponua të miratohej në vitin 1975 nga Kombet e Bashkuara.
Të drejta e grave në Rusime Sovjetike  dhe ne te gjitha vendet komuniste ishin një falsitet pasi ne këto diktatura askush nuk kishte drejta njerzore . për te drejtën e votës se lirë as që bëhej fjalë.
Shumë vende edhe sot kanë ditën e tyre të grave dhe nuk e njohin 8 marsin komunist .
Për sa i përket Shqipërisë 8 marsi u imponua si festë komuniste ,sipas modelit sovjetik, pas vendosjes se diktaturës ,që nga viti 1945 .Shume shqiptarë nuk e dinë kuptimin e saje edhe sot dhe e interpretojnë si “feste” , të grave e te nënave, madje edhe i urojnë ato .
Shqipëria është ndoshta i vetmi vend qe ne aspektin politik i ka respektuar që nga themelimi si shtet të drejta politioke të grave . Ligjërisht nuk është mohuar kurrë e drejta e grave për te zgjedhur e per tu zgjedhur  .Ne historinë tone kombetare  kemi me dhjetëra gra te famshme qe ka luajtur rrol te rëndësishëm jo vetëm si bashkëshorte e nena te burrave te shquar por edhe si protagoniste . Mbretëreshat Teuta e Argjiro , Nora e Kelmendit dhe Maro Konda , Shote Galica deri tek Marigoja e famshme e Flamurit janë me qindra shembuj qe vërtetojnë rolin dhe respektin qe kane pasur gratë ne historinë tone .
Marigo Pozio , ishte gruaja e pare e zgjedhur senatore ne Senatin e pare shqiptar ne 1912 në Vlore , ndoshta ne jemi vendi i dyte në bote qe kishte një grua te zgjedhur ne Parlament pas Finlandës ne mos gabohem qe ka zgjedhuar nje grua ne 1808.

. Ne Kongresin e Lushnjës në vitin 1920 e drejta e gruas për te zgjedhur e për tu zgjedhur u sanksionua me ligj ndërkohe që në SHBA kjo e drejte i fitua në 1924 ndërsa në Itali ne 1945 .
Si për te gjithë popullin shqiptar periudha me e keqe e te drejtave politike te grave ishte periudha e diktaturës komuniste, ku atyre ju mohun çdo e drejte themelore e njeriut . Por jo vetëm kaq .Gratë me të emancipuara te vendit u pushkatuan ,burgosën,internuan e persekutuan pa mëshirë nga regjimi gjakatar që festonte 8 marsin si diten e lirise se gruas . Dhuna ndaj grave te shquara filloi që gjatë luftës civile madje edhe brenda radhëve te komunisteve ku mund te përmendet rasti i Ramize Gjebresë qe ua pushkatua . Me instalimin e diktaturës gratë nuk u ndanë nga burrat në dhunën qe komunistët ushtruan ndaj popullin e kombin shqiptar. Ato u arrestuan , burgosen e u torturuan , u pushkatuan u dënuan u internuan u dëbuan u persekutuan si kundërshtarë politike te komunisteve por shpesh here vetëm se ishin nena , motra, bija mbesa te te burrave qe komunistet ishin si armiq te diktaturës se tyre.
Por jo vetëm këto .Diktatura i çpërfytyroi gratë e vajzat shqiptare duke i kthyer ato ne skllave me pune te detyruar , ne industri me tre turne , ne kooperativa e ferma ne pune te renda me orare te zgjatuar, te pa veshura e te pa ushqyera . Le te mos llogarisim këtu zboret ushtarakë që synonin ta kthenin gruan ne një makinë vrasëse ne shërbim te sistemit komunist .
Ne emër te luftës s klasave dhe te ndikimeve borgjezo-revizioniste, gruas shqiptare ne komunizëm iu mohua edhe e drejta hyjnore për të qene “e bukur “ një privilegj që ja ka dhëne Zoti vet . U ndalua çdo lloj veshje  e lulu jashtë standardit komunist ,kujdesia për lukun dhe higjienën trajtohej si shfaqje e huaj dhe veprimtari armiqësore e dënohej me dhe pa ligj , ndërkohe qe ne treg mungonin mjetet elementare me te nevojshme për një grua dhe te gjitha këto sollën te vetmen “barazi “  me burrat që komunizmi i siguroi grave : “te dukeshin si burra edhe ato  !
Sot mund te kujtojmë me respekt ato gra e vajza qe u martirizuan pikërisht nga ajo politike e filozofi qe e shpalli 8 marsin si “festa e te drejtave te garave “ . Musine Kokalari , Marie Tuci , Sabiha Kasimati , Bardha Gjonmarkaj , Tefta Tasi e mijëra të tjera .

Zyraka Mano që u pushkatua  edhe pse  ishte shtatëzanë me fëmijën në bark .

Nje homazh të veçantë kam sot ,për te gjitha ato gjyshe ,gra nena motra e bija qe u çuan ne kampet e shfarosjes bashke me fëmijët e pleqtë e familjeve te tyre . Ato nëna qe varrosen me duar fëmijët e tyre qe vdisnin ne gji nga uria e sëmundjeje pa munduar te bënin dot gjë se shteti i 8 marsit i kishte mbyllur ne tela me gjemba.

Nuk gjej dot fjale ngushëllimi për ato nëna që ne mes të Tiranes u vdisnin femijet e porsalindur për shkak se u merrnin  gajkun per tia dhënë dikatoarit komunist .

Dhimbje pa fund per ato nena e gra qe u pushaktoheshin apo u vriteshin ne kufi burrat  vellezirit e djemtë dhe nuk i lejonin as ti shihnin e as ti merrni kofomat perç kur i terqinin zvarrë rrugve te fshtarve e te qyteteve per terror psiikologjik .

Perullje ne jete te jeve per gjyshen time  dhe te gjith ato gra e vajza që me trasta me pak buke ne krahe  udhtonin me kembe , pa nagre e pa pire , naten dhe  diten per te pare e djemte ,velllezrit dhe burat e tyre  te mbyllur ne burgjet dhe kamper politike te komunizmit

 Keqardhje per ato gra e vajza që me dhune e presion i detyruan te divrocoheshin për arsye politike ,pasi buarat apo familjare të tyre shpalleshin armiq te kommunizmit  respekat per te gjitha ato që i rezistuan  presionit dhe dhunes dhe vendosen te sakrifikohen duke ruajtur familjet e tyre

Mund te numëroj sot me mijëra krime kunder njerzimit dhe gjenocid , shkelej te drejtave themelore të njeriut te kryera ndaj grave e vajzave ne komunizëm por besoj se ka informacion te mjaftueshëm për te kuptuar pse 8 marsi nuk ka qene kure dhe nuk mund te jete një dite e lirive te grave shqiptare, perkundarzi .

Por kjo vazhdimësi e festave komuniste nuk është vetëm një atavizëm i diktaturës por një program politik i atyre qe duan te na thonë e te imponojnë me çdo mjet e mënyrë qe komunizmi ishte i mire , se paku nuk ishte aq i keq !
Prandaj un refuzoj ta njoh 8 marsin festën sovjetike te grave si ditën e grave shqiptare , gjyshes , nënës , motrës dhe gruas time . 8 marsi si date e dite mund na shërbeje vetëm për një gjë : Te kujtojmë e te mos harrojmë “te zitë e ullirit” qe hoqën nënat gratë dhe motrat tona , shumica e grave shqiptare në komunizëm .
Kaq .

Foto : Pushkatimi i Zyraka Mano, shtatëzene ,  1946, Këneta e Maliqit ,Korçë